@Biblion 
Nog eens een boek uit. Deze keer een van Thijs Wöltgens. In dit boek, volgens Wöltgens eerder een pamflet, toont hij aan hoe het wereldgeloof neoliberalisme, de weg wijst naar de vrijheid, waar overheidsdwang zo klein mogelijk is.
Maar paradoxal is de uitkomst: het neoliberalisme is een aards geloof met totalitaire ambities. het verdoemt de mensen tot een vrijheid, die door de meesten als dwang tot aanpassing wordt ervaren. de vrijheid om je tegen die aanpassing te verzetten wordt ontkend of onhoudbaar geacht of onmogelijk gemaakt. het extreem individualisme van hayek en friedman ontkent de mogelijkheid om eng menselijk handelen buiten markt en ruil te plaatsen.( pag.132)
Wie niet horen wil, zal de tucht van de wereldmarkt voelen. De nieuwe religie vraagt ons de wereldmarkt te aanbidden. ketters worden geïsoleerd door de inquisitie van het mondiale geldkapitaal. politici zijn beduchter voor het oordeel van de Internationale van het Geld dan voor hun eigen kiezers. Daarom wordt van Zweden tot Nieuw-Zeeland hetzelfde beleid gevoerd. Ongeacht de partijpolitieke samenstelling van regering en parlement. Als er in feite niets te kiezen valt, wordt het democratisch proces een ritueel.
Ik heb dit boek gelezen als vervolg op het boek van Marjet van Zuijlen; Doodgewoon digitaal.
In de inleiding van dit boek schrijft M.van Zuijlen; “Vanaf het begin van de jaren tachtig, wordt in de partij van de Arbeid gediscussieerd over de waarde en het belang van de markt bij de vormgeving van een meer rechtvaardige samenleving. Een opleving van dit debat werd veroorzaakt door de publicatie van het boekje De Nee-zeggers of de politieke gevolgen van het economisch liberalisme van Thijs Wöltgens. Daarin keert Wöltgens zich hard tegen liberalisering en marktwerking, twee van de centrale thema’s van de paarse coalitie. Volgens Wöltgens is herverdeling uit en tweedeling in. De centrale stelling van het pamflet is dat sociaal-democratie en neoliberalisme fundamenteel onverenigbaar zijn. Pag.11
Laat ik voor vandaag kort zijn. Ook al heb ik het boek van Marjet van Zuijlen nog niet helemaal uit. Ik voel me toch beter thuis bij het gedachtengoed van Wöltgens.
Ook denk ik dat de woorden van Wöltgens na de kabinetten Balkenende duidelijk hun waarde aantonen.
Steeds beter zie ik in hoe de partij van de Arbeid mede verantwoordelijk is voor de liberaliseringsgolf die we de laatste jaren doormaken.